Posiadanie własnej formy to przede wszystkim radość z samodzielności i wymiernych zysków, zależnych tylko i wyłącznie od naszego zaangażowania i wykonanej pracy. Ale to też konieczność płacenia podatków i oddawania części swoich dochodów państwu. W Polsce każdy przedsiębiorca ma prawo wybrać rodzaj opodatkowania, jakiem chce podlegać. Jedną z takich możliwości jest karta podatkowa, która jest bardzo prostym i bezproblemowym sposobem naliczania podatków. Wysokość podatku ustala naczelnik Urzędu Skarbowego, któremu podlega nasza firma. Jest to kwota niezmienna, uzależniona od wysokości naszych dochodów i rozmiaru naszej działalności. Korzystając z karty podatkowej nie musimy prowadzić ksiąg, składać deklaracji podatkowych ani o wysokości uzyskanego dochodu. Jednak nie mamy prawa rozliczać się wspólnie z małżonkiem oraz korzystać z ulg na dziecko lub dostęp do Internetu. Również trzeba wiedzieć, iż nie każda firma ma prawo korzystania z takiej formy opodatkowania (zasady przydzielania określa Urząd Skarbowy) i aby móc wykorzystywać ten rodzaj podatku, należy złożyć wniosek w US do 20 stycznia każdego roku.

Każde państwo powinno doceniać osoby przedsiębiorcze i chcące zarabiać na własny rachunek oraz dawać pracę innym. Z tego powodu ułatwiane są przepisy i procedury dla nowych przedsiębiorców, obniżane podatki i składki odprowadzane do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także tworzone specjalne fundusze i dotacje wspomagające nowych biznesmenów. Jednym z takich programów wspomagających zakładanie firm, jest program pomocy oferowany przez Urząd Pracy (z Funduszu Pracy). Oferuje nam on jednorazowe wsparcie finansowe potrzebne na rozkręcenie nowej działalności gospodarczej. Aby takie pieniądze otrzymać należy złożyć stosowny wniosek oraz przekazać Urzędowi Pracy szereg dokumentów, zaświadczeń oraz dobry biznes plan. Niemałych formalności będzie od nas wymagać także staranie się o dotacje na otwarcie własnego przedsiębiorstwa wypłacane przez Unię Europejską. Tymi zagadnieniami zajmują się w szczególności krajowe lub regionalne programy pomocowe w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności.

Składki odprowadzane od naszych dochodów na ubezpieczenie społeczne do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych mogą mieć charakter dobrowolny bądź obowiązkowy. Obowiązani do płacenia tego rodzaju opodatkowania są przede wszystkim pracodawcy, którzy muszą płacić to ubezpieczenie swoim pracownikom czy osobom pełniącym u nich służbę zastępczą, również zatrudnionym u nich kobietom czy mężczyznom przebywającym na urlopie macierzyńskim bądź wychowawczym. Każdy ubezpieczony, na którego został nałożony taki obowiązek. A także podmiot lub osoba fizyczna będąca w odpowiednim stosunku prawnym do innej osoby, który to stosunek obowiązuje ją do opłacania takiego ubezpieczenia. Takim obowiązkiem są objęta także Urzędy Pracy, gdyż powinny one opłacać tzw. ZUS bezrobotnym pobierającym od nich zasiłek lub stypendia (np. stażowe). Wysokości składek obowiązują wszystkich płatników i wynoszą: 19,52 procent na świadczenia emerytalne, 6 procent rentowe, 2,45 procent chorobowe, a wypadkowe – od 0,67 do 3,33 procent.